این حال خوبی نیست به نظرم، یه حس سرده فقط که دلم نمی خواد بهم غلبه کنه . از طرف دیگه حوصله ثوجیه دائمی و خوش باوریم ندارم خودمم این روزا علت شادی یا ناراحتیمو خوب نمی دونم .کاش همه اون چیزی که توی دلم جا خوش کرده رو می تونستم بنویسم ، مشکل اینجاست که نمی تونم!
چند وقتیه که آدما زودتر ازم می رنجن خیلی بی دلیل، ، منم دیگه خیلی حوصله اینو ندارم که تو قید و بند ناراحت شدن یا نشدن آدمای اطرافم باشم مخصوصا وقتی که یهویی ثغییر رویه می دن. این روزا حوصله خودم هم ندارم. حرفای بی معنی از این ور اون ور زیاد می شنوم حرفایی که یادم میندازه معیارام با خیلی از آدما فرق داره ، اینکه بهتره یا بدتره رو نمی دونم اما میدونم دنبال چیزایی که بقیه میگن نیستم یعنی چیزایی که یه سری از آدما رو خوشحال میکنه منو خوشحال نمی کنه