skip to main
|
skip to sidebar
از تهي سرشار
Monday, September 10, 2007
عشقست و آتش و خون
داغست و درد دوري
كي مي توان نگفتن؟
كي مي توان صبوري؟
No comments:
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Blog Archive
►
2016
(4)
►
February
(1)
►
January
(3)
►
2015
(5)
►
April
(3)
►
March
(2)
►
2011
(17)
►
November
(1)
►
October
(1)
►
September
(2)
►
July
(1)
►
June
(2)
►
May
(2)
►
March
(4)
►
February
(3)
►
January
(1)
►
2010
(56)
►
November
(1)
►
October
(4)
►
September
(6)
►
August
(1)
►
July
(8)
►
June
(11)
►
May
(12)
►
April
(4)
►
March
(2)
►
February
(3)
►
January
(4)
►
2009
(53)
►
December
(3)
►
November
(7)
►
October
(7)
►
September
(5)
►
August
(21)
►
April
(5)
►
February
(4)
►
January
(1)
►
2008
(32)
►
December
(1)
►
September
(9)
►
August
(3)
►
July
(1)
►
June
(1)
►
May
(4)
►
April
(3)
►
March
(4)
►
February
(2)
►
January
(4)
▼
2007
(52)
►
December
(8)
►
November
(4)
►
October
(11)
▼
September
(14)
در پهنه جهان انسان براي كشتن انسانتا جبهه مي رودان...
دلم مي خواست دست مرگ را از دامن اميد ما كوتاه مي ك...
دل من دير زماني است كه مي پندارددوستي نيز گلي ستمث...
بنده پير خراباتم كه لطفش دائم استور نه لطف شيخ وزا...
در دلم آرزوي آمدنت مي ميردرفته اي اينك اما آياباز ...
هيچگاه فاصله ها حريف خاطره ها نيستند
آرزو چيزيستخاطره چيز ديگردر شهر بي آفتاب بگو چگونه...
كاش اونقد بي معرفت مي شدم كه امروزو يادم مي رفت
عشقست و آتش و خونداغست و درد دوريكي مي توان نگفتن؟...
هر انساني دو نفر است يكي بيدار است در تاريكيديگري ...
یا رب نظر تو برنگردد
مي روم و مي كشمش با خودتمامي اين سالهادر نوك پايمگ...
دشمنم به من گفت دشمن خويش را دوست بدارمن اطاعت كرد...
صلاح از ما چه مي جويي كه مستان را صلا گفتيمبه دور ...
►
August
(13)
►
July
(2)
About Me
bahar
View my complete profile
No comments:
Post a Comment