یه چند روزی باید می گذشت تا اون خستگی مفرط از تنم در بیاد دلم می خواست تو اولین فرصت بیام اینجا و یه کم حرف بزنم کارای عملی پروژه بالاخره تموم شد احتمالا از امروز فردا نوشتنش شروع میکنم همچنان سرم شلوغه در گیرم ولی اوضاع یه کمی بهتره

دیروز روز عجیبی بود برام از این نظر که شاید یه مقدار نگرانم کرد برای فکرا و برنامه هایی که دارم برای تصمیمهام برای یه سری تغییراتی که داشتم و سعی می کنم انکارشون کنم

مشکل اینجاست که مشورت کردن هم خیلی راهی از پیش نمی بره شنیدن نظرات مختلف همیشه هم کارساز نیست تا الان راه حل یه سری مسایل رو به گذر زمان سپرده بودم ولی این روزا یه کمی دارم می ترسم شایدم یه حس گذرا باشه

چارلی چاپلین میگه:خوشبختی فاصله بین یه بدبختی تا بدبختی بعدیه

این جمله توی آفلاینای مسنجرم بود ازش خوشم اومد

دیروز که داشتم از دانشگاه بر میگشتم مثل همیشه که آش یا حلیم میگیرم سر راه حلیم خریدم ولی نه از جای همیشگی البته اون موقع دیگه دو ساعتی از افطار گذشته بود و در حال موت بودم آخرش به آقاهه گفتم فقط روش نارگیل نریزین گفت: چشششششم

بعد که رسیدم خونه درشو باز کردم دیدم که به به تا چشم کار میکنه روش نارگیل کار کرده حالا این به درک روغن داده بود روش چه روغنیییی با یه عالمه نعنا داغ وسیرداغ

خلاصه اینکه حلیم این مدلی تا حالا نخورده بودیم که اونم خوردیم!!!!!!!!!!!!

من نمی دونم چرا وقتی میام اینجا بنویسم یه دفعه آلزایمر می گیرم کلی حرف داشتما ای بابااااااااا

نه خیییییییییییر

هر دم ازاین باغ بری می رسد

با تصمیم امروز سه حالت پیش اومد

جوونیم بهم گفت :خااااک بر سرت

دلم که از خوشحالی بشکن می زد

عقلم هم نظر ممتنع داشت

!!!!

چند روز پیش فیلم "همیشه پای یک زن در میان است" رو دیدم ولی خوشم نیومد فکر می کردم بهتر از این حرفا باشه
!

حرف ها دارم

با تو ای مرغی که می خوانی نهان از چشم

و زمان را با صدایت می گشایی

چه ترا دردی است

کز نهان خلوت خود می زنی آوا

ونشاط زندگی را ازکف من می ربایی؟

در کجا هستی نهان ای مرغ

زیر تور سبزه های تر

یا درون شاخه های شوق؟

می پری از روی چشم سبز یک مرداب

یا که می شویی کنار چشمه ادراک بال و پر؟

هر کجا هستی بگو با من

رو ی جاده نقش پایی نیست از دشمن

آفتابی شو

رعد دیگر پا نمی کوبد به بام ابر

مار برق از لانه اش بیرون نمی آید

و نمی غلتد دگر زنجیر طوفان بر تن صحرا

روز خاموش است .آرام است

از چه دیگر می کنی پروا؟

تابستون داره تموم میشه اگه بگم تقریبا هیچ تفریحی نداشتم بیراه نگفنم! فقط امیدوارم نتیجه کار خوب باشه پارسال این موقع با خودم می گفتم یه جوری پیش میرم که کارام قاطی پاتیه هم نشه ولی دقیقا همونجوری شده که نباید میشد خدا به خیر بگذرونه

گفت:دلش رو شکستی؟ چندان خوشحال نباش یه روزی هم خدا دل تو رو میشکنه! گفتم: دل منم به اندازه کافی تا حالا شکسته تو نگران نباش بعدم با خودم گفتم مگه دیگه چه کار باید می کردم؟

روحم با من اینگونه سخن گفت:"فانوسی که حمل می کنی از آن تو نیست و آوازی که سر داده ای در دل تو تصنیف نگشته است زیرا حتی اگر تو نور را حمل کنی خود نور نیستی و حتی اگر تو عودی باشی با سیمهای متعدد نوازنده آن نیستی" جبران خلیل جبران

خسته ام امشب به اندازه همه این چند وقت که تحمل کردم بغضم ترکید

خیلی دلم گرفته خیلی /خیلی زیاد

چی کار کنم؟دیگه خسته شدم تا کی میشه اینجوری ادامه داد؟

تا کی میتونم به روی خودم نیارم ها؟انگار با خودم لج می کنم شایدم نه نمی دونم همش دارم به خودم نهیب می زنم کی میشه یه روز این نهیبا نباشه

بعد از مدتها دوری شاید بهتر باشه بنویسم غیر از مشغله روزانه و این جور چیزا علت اصلی ننوشتنم اینه که میدونم هیچ وقت همه اون چیزی که میخواستم رو نتونستم اینجا خالی کنم خیلی حرف هست که همیشه ننوشته می مونه و شاید نا گفته

!

این یکی دو روز اخیر که خیلی قاطی کرده بودم وجالبه وقتی موضوع جدیدی پیش می آد که باعث به هم ریختنم میشه مساءل قبلی هم واسه اینکه یه وقت خدای نکرده جا نمونن میان از سر وکله آدم بالا میرن. تازه گذشته از این حرفا توی این تابستون اخیر حتی اگه یه آدم بیکار بیتفاوت الکی خوشحال هم باشی گرمای کشنده ای که داریم میگذرونیم و این قطعیهای بسیار بسیار منظم وبه جای جریان برق به طور کامل دهن مبارک رو صاف میکنه حالا دیگه حال و روز یه آدمی با وضعیت من کاملا بر همگان معلوم و مشخصه

!

خیلی وقتا فکر می کنم به خیلی چیزا مخصوصا به آینده به تردیدهایی که براش دارم به دل نگرونیام به اینکه نمیدونم راه درست کدومه؟ به این بی اعتمادی رو به رشدی که توی وجودم نسبت به آدما شکل گرفته!به اینکه رفتارهای عجیب و غریبی که میبینم برام عادی شده و این منو نگران می کنه خیلی زیاد و اون موقع ست که با تمام وجود آرزو می کنم که کاش خودخواه بودم مثل خیلیای دیگه اصلا منظورم این نیست که خیلی آدم خوبیم و فلان وچنانا نه اتفاقا حالم از فیگور آدم خوب گرفتن به هم می خوره فقط به این تیجه رسیدم که اگه فقط یه ذره خودخواه باشی داغون نمی شی خیلیا هم هستن که نمی تونن باشن خودم سراغ دارم همین دور بر.من نگرانم

روزها رفتند و من دیگر خود نمی دانم کدامینم؟

...

اینجوری میا ی و میری نمیگی آدم خیلی دلش تنگ میشه؟

حالا من چی کار کنم؟هاااااااااااااا؟

درختان سرو زیبایند

اما

زمانی که

به آخرین ایستگاه می رسیم

ترجیح می دهم

رودخانه باشم

تا سرو

نمی دونم چرا درست همون وقتی که فکر می کنم همه چی خوبه یهو پشتم خالی میشه بعضی وقتا با خودم می گم شاید به خاطر اینه که شادیام اونقدر سطحی شدن که با یه تلنگر از هم می پاشن یه وقتاییم میگم نه به خاطر اینه که تو دیگه خودتم نمی دونی چی می خوای حالا دلیل این همه بی حوصلگی هر چی که باشه مهم نیست مهم این روزای جوونیه که داره از دست میره

دریا می کشدم

دنیا می بلعدم

چیزی مثل الکل در هواست

که دیوانه ام می کند غم به دلم می آورد

دروغ را می شناسم همین که چشمم به آن می افتد

....

اما به هر حال

من هنوز هم هنوز هم

می توانم بگذرانم روزهای زیبا را

در این آبی بیکران

...

اگه یه ذره از این همه حرف و سوالی که تو سرم وول می خورن جاری میشد روی زبونم شاید آروم می شدم

روزی که این پروژه تموم شه به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد

!!!!!

کاش آدم می تونست فکر خودشو تحت کنترل بگیره به نظرم قویترین نیرو نیروی فکره به سختی میشه مهارش کرد

دیروز خیلی از دست خودم عصبانی شدم اصلا از خودم انتظار نداشتم

حس خیلی خوبی دارم و آرومم به چیزیم فعلا فکر نمی کنم مرسی خدا جونم

به راه باید رفت

و در نشستن با هر که

هر کجا

هر وقت

از احتیاط نباید گذشت

که یک دقیقه غفلت

بسا

که حاصل آن

سالهای در به دری ست

من هرگزیکسره با خود دیگرم موافق نبوده ام به نظر می رسد که حقیقت در میانه ما واقع شده باشد

!

یه احساس راحتیه همراه با ناراحتی دارم

!!!

سخت بود خیلی سخت ولی گذشت

همه عمر بر ندارم سر ازین خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

مهربون من بهار منه هستي منه

من كوير و اون به زيبايي خوشه چيدنه

مياد با دل مهربون من

يه ديوونه هم زبون ميشه

به مهموني دل خدا مياد

زمين زير پام آسمون ميشه

رقص بارون روي گونه هاي بهاره

آروم آروم چشمونش بهار و مياره

مثه هستيه مثه مستيه

تو دستاي من جام آخرينه

تو خاموشيم فراموشيم

طنين يه آواز دلنشينه

اگر نامه اي مي نويسي به باران

سلام مرا نيز بنويس

برف قشنگي كه امروز مي باريد

عطري كه اون ساعت صبح تو فضا پيچيده بود

منو با خودش مي برد به نه يا ده سال پيش

يه حس خيلي خوبي بود

بعدش با خودم گفتم اگه ده سال ديگه ام به روزايي كه الان پيش رومه فكر كنم

همين حس بهم دست ميده؟

حال و احوال مثه هميشه ست رفتم يه تفال به اين يار ديرينه زدم

به شما ارزاني

اي هدهد صبا به سبا مي فرستمت

بنگر كه از كجا به كجا مي فرستمت

حيف است طايري چو تو در خاكدان غم

زينجا به آشيان وفا مي فرستمت

درراه عشق مرحله قرب و بعد نيست

مي بينمت عيان ودعا مي فرستمت

....

ساقي بيا كه هاتف غيبم به مژده گفت

با درد صبر كن كه دوا مي فرستمت

مثه آرام بخش مي مونه حرفاش مگه نه؟