سخت بود خیلی سخت ولی گذشت

همه عمر بر ندارم سر ازین خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

مهربون من بهار منه هستي منه

من كوير و اون به زيبايي خوشه چيدنه

مياد با دل مهربون من

يه ديوونه هم زبون ميشه

به مهموني دل خدا مياد

زمين زير پام آسمون ميشه

رقص بارون روي گونه هاي بهاره

آروم آروم چشمونش بهار و مياره

مثه هستيه مثه مستيه

تو دستاي من جام آخرينه

تو خاموشيم فراموشيم

طنين يه آواز دلنشينه

اگر نامه اي مي نويسي به باران

سلام مرا نيز بنويس

برف قشنگي كه امروز مي باريد

عطري كه اون ساعت صبح تو فضا پيچيده بود

منو با خودش مي برد به نه يا ده سال پيش

يه حس خيلي خوبي بود

بعدش با خودم گفتم اگه ده سال ديگه ام به روزايي كه الان پيش رومه فكر كنم

همين حس بهم دست ميده؟

حال و احوال مثه هميشه ست رفتم يه تفال به اين يار ديرينه زدم

به شما ارزاني

اي هدهد صبا به سبا مي فرستمت

بنگر كه از كجا به كجا مي فرستمت

حيف است طايري چو تو در خاكدان غم

زينجا به آشيان وفا مي فرستمت

درراه عشق مرحله قرب و بعد نيست

مي بينمت عيان ودعا مي فرستمت

....

ساقي بيا كه هاتف غيبم به مژده گفت

با درد صبر كن كه دوا مي فرستمت

مثه آرام بخش مي مونه حرفاش مگه نه؟

کلی حرف می خواستم بزنم ولی نمی دونم چرا همش یادم رفت

!!