آرزو چيزيست

خاطره چيز ديگر

در شهر بي آفتاب

بگو چگونه سر كنم؟

كاش اونقد بي معرفت مي شدم كه امروزو يادم مي رفت

عشقست و آتش و خون

داغست و درد دوري

كي مي توان نگفتن؟

كي مي توان صبوري؟

هر انساني دو نفر است

يكي بيدار است در تاريكي

ديگري خواب است در روشنايي

یا رب نظر تو برنگردد

مي روم

و مي كشمش با خود

تمامي اين سالها

در نوك پايم

گاهي هم مي شود

كمتر با هم باشيم

سايه ام يكسو

و من سوي ديگر

دشمنم به من گفت دشمن خويش را دوست بدار

من اطاعت كردم و بر خود

عاشق شدم