چون الان دانشگام و می تونم فارسی بنویسم یه جورایی دلم می خواد خودمو با این فرصت مغتنم خفه کنم! فقط یه مشکلی هست اونم اینه که نمی دونم چرا حرفم نمی آد همینه دیگه حالا برسم خونه کلی چیز یادم می آد.
یه نگاه اجمالی به پستهای قبلیم انداختم دیدم با تقریب خوبی بیشترش غر غر و نق نق بود یعنی یکی اگه بشینه کل پستهای این بلاگ رو پشت سر هم بخونه رسما حالش به هم می خوره ضمن اینکه اگه منو نشناسه فک می کنه شیرین نود سال دارم!حالا با اینکه وقتی توی جمع ام هی دارم میگم ومی خندما! تصمیم گرفتم یه کمی اگه بشه اینجا هم مهربون شم.
:D