چقدر حس غریبیه این دوست داشتن، هیچ وقت زمان و مکان سرش نمیشه! بعد این سالها هنوز از حکمتش سر در نیاوردم، نمی دونم شایدم من یه جور قریبی آدما رو دوست دارم، اون قصه ای که یه بار تویه پست همین بلاگ گفتم برام شیرین شده الان نمی دونم به کجاش رسیده فقط می دونم این فصلشو دوست ندارم
No comments:
Post a Comment