نمي دونم اگه مثلا ده سال پيش مي تونستم يه سري از اتفاقهاي اين سالها رو
پيش بيني كنم بازم مشتاقانه به انتظار فردا و فرداها بودم؟
به غير از يكي دوتا اتفاق هيچ چيز اون جوري كه فكر مي كردم نشد
نه كه بد باشه ها ولي
....
نميدونم
ديگه از اينكه آدميزاد از حكمت خيلي چيزا سر در نمياره دچار گه گيجه امحكمت بعضي چيزا رو خيلي بعد از وقوعش مي فهمي
شايدم باز نمي فهمي و فقط داري توجيه مي كني كه مگه اينجوري فراموش كني
با همه اين حرفا برام جالب شده كه بدونم آخر اين راه به كجا ختم ميشه نميدونم
چقدر از راه مونده ولي بايد برم
No comments:
Post a Comment