من مانده ام ز پا

ولي آن دورها هنوز

نوري ست

شعله اي ست

خورشيد روشني ست

كه مي خواندم مدام

اينجا درون سينه من زخم كهنه اي ست

كه مي كاهدم مدام

نه هميشه روز آفتابي خوبه

نه هميشه شب مهتابي خوبه

گاهي آفتاب گاهي گريه گاهي ابر

گاهي مهتاب گاهي خنده گاهي صبر

يا رب مباد آنكه گدا معتبر شود

زندگي ساده تر از اونه كه ما

بتونيم رو قلبمون پا بذاريم

با دروغ تا آخر دنيا بريم

همه آدما رو جا بذاريم

من آن نگين سليمان به هيچ نستانم

كه گاه گاه بر او دست اهرمن باشد

حالم خوب نيست

دلم خيلي گرفته خيلي زياد

كاش گذر زمان بتونه كاري كنه كاش بشه كه آروم بگيرم

كاش ميشد روح وذهنمو بشورم اونقد كه ديگه هيچ ردي نمونه

كاش

...

خدايا تو شاهد باش

خوبه ما دروغ نمي گيم اگه نه دلمون آبرومون و مي بره