چند روز پیش یادداشت کوتاه داریوش مهرجویی را خواندم

این روزها خیلی حال و حوصله ندارم که بخواهم فکر کنم چه باید کرد. خیلی خلاصه و مختصر می‌گویم:به اهداف من کار نداشته باشید. شما ناامید نشوید. بهتر است صبح‌ها کمی زودتر از خواب بیدار شوید و به خورشید کم‌جان بهار نگاه کنید که با ولع می‌تابد. بی‌خیالِ آن‌چه گذشت به فردایی فکر کنید که باید ساخت و روزهایی که باید رقم زد. کتاب بخوانید، درس بخوانید، نگذارید این ذهن بیچاره گوشه‌ی تنتان خاک بخورد. همین که یاد بگیرید و همین که بفهمید همه چیز عوض می‌شود. حتی اگر خورشید کم‌جان باشد، حتی اگر نتابد، حتی اگر حالتان خوش نباشد، همین که می‌فهمید یعنی این‌که برنده‌اید. ما هم مبارزه می‌کنیم که برنده باشیم…

bazia rahat be adam tohin mikonan, faghat be khatere inke mese oona fek nemikoni, albate in moozo too mamlekate ma chize ajibo jadidi nist, yani dige bayad behesh adat karde basham, amma vaghti be gheshre be zaher roshanfekr miresi khob tavaghoet ziad mishe, entezar nadari taraf harchi delesh mikhad baret kone faghat chon didgahe to be zendegi ba oon fargh dare. esrari nadaram ke begam man doros migam o baghie ghalat, aslan che farghi mikone chi doroste chi ghalat, adam ye chizaiio ghabool dare ye chizaiiam nadare, har kasi vase zendegie khodesh 4choob dare. engar ye vaghtaii har chi kamtar be kasi kari nadari bishtar be paro pat mipiche. delam nemikhad mardomo ghezavat konam, har bar chenin kari mikonam narahat misham, amma karaye khodeshoon adamo majboor mikone. az adami ke roorast nabashe o bekhad zerangi kone badam miad.