روحم با من اینگونه سخن گفت:"فانوسی که حمل می کنی از آن تو نیست و آوازی که سر داده ای در دل تو تصنیف نگشته است زیرا حتی اگر تو نور را حمل کنی خود نور نیستی و حتی اگر تو عودی باشی با سیمهای متعدد نوازنده آن نیستی" جبران خلیل جبران

خسته ام امشب به اندازه همه این چند وقت که تحمل کردم بغضم ترکید

خیلی دلم گرفته خیلی /خیلی زیاد

چی کار کنم؟دیگه خسته شدم تا کی میشه اینجوری ادامه داد؟

تا کی میتونم به روی خودم نیارم ها؟انگار با خودم لج می کنم شایدم نه نمی دونم همش دارم به خودم نهیب می زنم کی میشه یه روز این نهیبا نباشه